Menu
Contact
Wisselweg 33
1314 CB Almere
05-10-2021

Wat kunnen we leren van besluitvorming?

Welkom terug bij onze serie over zelfsturing. Deze keer hadden we twee onderwerpen om beslissingen over te nemen. De een was om na een lange corona periode voor de allereerste keer weer fysiek bij elkaar te komen voor een Trailblazers dag. De ander ging over de begroting.

Gelukkig hadden we twee meetings gepland om over deze onderwerpen te beslissen. De eerste meeting zou gaan om opheldering te verlenen en de tweede om werkelijk het besluit te nemen. Het is goed geweest om hier tijd tussen te plannen zodat mensen rustig kunnen nadenken over de onderwerpen.

Tijdens de eerste meeting werd al snel duidelijk dat de begroting geen makkelijke opgave zou gaan worden. Samen met de organisator ben ik om de tafel gaan zitten om een plan te maken voor de tweede meeting. Dit zou mijn eerste keer zijn dat ik het S3 Consent Besluitvorming proces ging begeleiden en had hier een goede voorbereiding voor nodig. We hebben toen besloten om de besluitvorming op te hakken in kleine brokjes. Van belangrijk naar minder belangrijk. Dit heeft goed geholpen in het proces.

De grootste uitdaging tot nu toe vind ik de verschillende meningen over hoe strak je je aan het S3 patroon vasthoudt. Iedere stap binnen het besluitvormingsproces heeft zijn eigen functie. De hoofdzaak is dat iedereen gehoord kan worden en iedereen meegenomen wordt in de besluitvorming. De stap zoals een korte reactie helpt hierbij. Echter de zichtbare winst die je hieruit haalt merk je vaak pas later in het proces. Als mensen zich niet verbonden voelen kan weerstand en hierdoor chaos ontstaan.

Aan de andere kant heeft niet iedereen volledig deze stappen nodig om zich verbonden te voelen. Voor deze mensen komen deze stappen soms als overbodig over. Hieruit kan ook een onrust ontstaan als deze mensen het idee hebben dat het ‘te lang duurt’.

Het is verleidelijk om stappen te snel te willen doorlopen of zelfs geheel te willen overslaan. Dit komt mede voort uit het feit dat mensen die snel door het proces willen gaan, dit over het algemeen graag verbaal of non-verbaal laten merken. Als dienend leider was ik daardoor snel geneigd om hierin mee te willen gaan. De noodzaak om gehoord te worden wordt minder snel opgemerkt. Mijn ervaring is dat deze mensen zich minder snel laten horen. Het zou kunnen dat ze minder assertief zijn of onderbewust al deze keuze hebben gemaakt.

Tijdens het proces werd ik bewust gemaakt dat ik te snel door de verhelderende vragen stap heen ging, omdat ik zelf dacht dat het wel duidelijk was. Deze stap was echter wel degelijk nodig.

Het blijft een kunst om aan te voelen waar je snel door een proces heen kan en waar je de tijd moet nemen. Als persoon en als groep blijven we ontwikkelen. Dit kan alleen als we open blijven naar elkaar en blijven communiceren. De kunst is hoe we dit stroomlijnen.